Gastblog van meneer Odeur (Riens Middelhof) voor Scent & Spice

Het is een vreemde zomer. Wekenlang heeft het niet geregend en de laatste buitjes hebben nauwelijks verlichting gebracht voor een natuur die het zichtbaar moeilijk heeft. Je las er al over in dit artikel.

 

Maar die vreemde weersomstandigheden van hitte, droogte en een beetje regen zorgen ook voor onverwachte kennismakingen. In een maïsperceel in de buurt van ons huis kwamen we Builenbrand (Ustilago maydis) tegen, ook wel Maïsbrand genoemd. Niet meteen een naam waarvan het water je in de mond loopt, ik geef het toe. Mexicanen noemen het trots Huitlacoche of Mexicaanse truffel, en dat klinkt al een stuk beter. Deze schimmel is een plaag voor boeren, want besmette maïs wordt op slag oneetbaar voor koeien die er hun ongeboren kalf door kunnen verliezen. Ook voor ander vee is met Builenbrand besmette maïs giftig. Er wordt dan ook veel en vaak tegen gespoten, maar gelukkig wonen we in een waterwingebied dus de maïs waar onze Builenbrand stond was puur en onbevlekt. De jonge paddenstoelen, want dat zijn het eigenlijk, zijn eetbaar en worden in Mexico beschouwd als een delicatesse. Ze worden zelfs ingeblikt, maar vers is (natuurlijk) lekkerder. Dat gaan we natuurlijk proberen!

Recept

Eerst hebben we maar eens een recept gezocht. Op Mexicaanse websites staan enkele interessante recepten, maar meestal worden daarin ingrediënten gebruikt die we niet in huis hadden. Bovendien wilde ik, om de smaak zo duidelijk mogelijk naar voren te laten komen, een zo eenvoudig mogelijk recept gebruiken. Veel simpeler dan een gefruit uitje en stoven met peper en zout kon ik niet bedenken. Je eet alleen de jongste exemplaren, als die nog niet zwart zien van de sporen. De grootste schimmels op de foto hiernaast zijn al te oud om te eten, je kunt er buikkrampen van krijgen, de kleinere zoals die op het kolfje rechts zijn bij ons in de pan verdwenen.

Smaak

De smaak van de jongste paddenstoelen is fris, een beetje zoals babymaïs, verrassend “groenteachtig”. De iets oudere exemplaren vind ik zelf lekkerder, kruidiger, pittiger en voller van smaak. Het lijkt volgens mij weinig op andere mij bekende paddenstoelen, en zeker niet op Truffel zoals je door de naam zou kunnen denken. Nele kreeg zin om er een pastasaus of een omelet van te maken, zelf zie ik het eerder als een bijgerechtje bij een rijstgerecht of vlees. Consumptie van Huitlacoche wordt overigens afgeraden voor zwangere vrouwen.

 

Update: Ongeveer twee uur na het verorberen van het bordje Mexicaanse truffels van de foto hiernaast kreeg ik behoorlijk last van darmkrampen en heb ik enige tijdje in het kleinste kamertje vertoefd. Misschien was het een gevolg zijn van de redelijk grote hoeveelheid paddenstoelen of een mij vooralsnog onbekende overgevoeligheid. Ikk weet het niet, maar wees de eerste keer liever iets voorzichtiger dan ik 🙂 .

Deel dit op

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *